'Concurrentie voor SC Heerenveen; eerste bod op spits afgeslagen' ''Deze overwinning is top, want we hebben er spijkerhard voor gewerkt'' Kongolo trots: ''Het is een goed teken dat we veel kansen krijgen'' SC Heerenveen boekt zwaarbevochten zege bij RKC Waalwijk MATCHDAY | Ejuke en Kongolo tegen RKC Waalwijk terug in de basis

COLUMN | Terug naar de toekomst

( 3 reacties)
COLUMN | Terug naar de toekomst

De jeugd heeft de toekomst. Dat is een eeuwenoud gezegde, dus dat zeggen we al waarschijnlijk ook honderden jaren of nog langer. En als iets al zo lang gezegd wordt, zal er op zijn minst wel een kern van waarheid in zitten. Nou, laten we dan dit jaar daar maar ons voordeel mee doen. Want we hebben nogal wat jeugd. En dus ook veel toekomst.

Het is sowieso veel cooler om de toekomst te hebben dan het verleden. Want de toekomst, daar heb je nog eens wat aan. Je kunt ernaar uitkijken, je kunt erover dromen, je hebt er zelf voor een groot gedeelte invloed op. Nee, dan het verleden. Daar kun je een beetje over opscheppen of van balen en verder is het een beetje Friese koeien in hun anus staren. Uiteindelijk is het verleden alleen maar iets om van te leren, zodat je er in de toekomst iets mee kunt doen.

Nu hebben we bij Heerenveen twee soorten verledens waar we iets van kunnen leren. De afgelopen jaren was het allemaal niet zo heel best. Best wel bagger eigenlijk. Op belachelijk veel fronten. Maar daar gaan we het nu niet meer over hebben. Das war einmal. Foetsie. Gone. Zo makkelijk gaat dat soms met dingen uit het verleden. Je poetst het uit en het is net alsof het er nooit was. Het was er wel, maar het is er niet meer.

Dus is er vooral ons roemrijke en bloemrijke verleden. Al die jaren dat we onszelf de meest succesvolle knuffelclub van Nederland en omstreken mochten noemen. De jaren dat Siebe en Geartsje nog op de fiets naar het stadion kwamen om naar de club van Riemer en Foppe te kijken die Champions League speelde. Iedereen was jaloers op ons en wilde bij ons horen. Iedereen wilde Siebe of Geartsje zijn. En daar moeten we naar terug. Naar die toekomst.

We zijn al verder onderweg dan we zelf denken. We hebben een trainer die met jeugdig enthousiasme spreekt en zijn jeugdige selectie met jeugdige overmoed wil laten aanvallen. En dat spreekt me aan. Dat spreekt ons allemaal aan. Johnny Jansen stuurt zijn de pupillen de wei in om het zelf zo leuk mogelijk te hebben. Doelpunten maken, wedstrijden winnen, strijd leveren. Omdat Johnny Jansen vindt dat voetbal het leukst is mét een bal, moet de tegenstander flink afgejakkerd worden wanneer we de bal dan toevallig even niet hebben.

Wat ik dan wel heel raar vindt, is dat Hicham Faik, aka De Nestor, zegt dat deze tactiek door deze jonge ploeg niet vol te houden is. Hier klopt iets niet. Hier kloppen meerdere dingen niet. Hoe is het bijvoorbeeld mogelijk dat een ‘snotaap’ als Faik zich met zijn zevenentwintig jaar één van de oudjes kan noemen? Zevenentwintig. Ik kan me niet eens meer herinneren dat ik zo oud was en ik word door veel mensen nog steeds jong genoemd. Weten zij veel. Maar kom op, zeg: Opa Faik... 

Wat er ook niet klopt, en dat is in feite nog vreemder, is dat er wordt beweerd dat die jonge jongens het tempo niet aankunnen. Of beter: ze kunnen het niet volhouden. We hebben het hier over jongens van rond de twintig jaar die blijkbaar niet in staat zijn om anderhalf uur te rennen met tussenpozen. Ik vind dat ze dat wél kunnen.

Toen ik twintig was reeg ik stapavonden en collegeochtenden aaneen, sliep ik niet langer dan vier uren per nacht en had ik alsnog energie over om te darten en gamen. Niet helemaal hetzelfde, dat weet ik. Maar ik deed het wel en ik voelde me topfit. Toch is die leefwijze niet helemaal mijn advies aan het gedeelte van de technische staf die zich bezighoudt met conditie en fitheid.

Dat zijn zwaardere conditietrainingen. Onder aanvoering van Filip Bednarek (die lijkt mij daar heel goed in) moet er tweemaal per week een Obstacle Run gedaan worden in en rond het Abe Lenstra stadion. Klimmen en zwaaien in de touwen van het skûtsje in het Feanplaza, onder een prikkeldraadnet doorkruipen in de eeuwige modder van P8 en het onderdeel ‘Carry a Viking’ over de grasmat in het stadion. We hebben nog wel wat Scandinaviërs over, dus dat laatste mag geen probleem zijn. Jan Ras met Andreas Skovgaard op zijn nek van Zuid tot Nieuw Noord. Moet werken.

Er zijn volop mogelijkheden om ervoor te zorgen dat ook die jonge jongens negentig minuten lang kunnen blijven rammen. Ik vind het de moeite waard om te proberen. Want zoals er nu druk gezet wordt, zoals in de wedstrijd tegen Feyenoord, hebben we een team waar je maar heel moeilijk van wint. En waar we allemaal heel graag naar kijken. En waar waar we allemaal heel erg trots op zijn. Op onze jongens. Onze jonge jongens. Onze jeugd. Onze toekomst.

Redmer Wijnsma

Reacties ›
Om een reactie te plaatsen dien je in te loggen of te registreren, dit duurt maar 1 minuut!

  • 14 Aug 2019 om 13:38
    Mooi stuk, leuk geschreven en leuke opbouw! Met een glimlach gelezen!
  • 14 Aug 2019 om 11:58
    • Quote van 14 Aug 2019 om 10:55
      Volhouden is deels een fysiek en deels een mentaal ding. De toppers kunnen lanher op een bepaalde inyensiteot presteren dan anderen met minder talent en aanleg. Fysiek kun je de boel opkrikken maar er zijn grenzen aan hoe lang je op je top kunt presteren. Meer, langer, intensiever trainen levert geen eindeloos stijgende curve op. Was het maar zo simpel.
    En "doseren kun je leren". :)
    Meerdere dagen per week je helemaal de tering werken/lopen gaat je op den duur gewoonweg opbreken. Je lichaam heeft ook voldoende rust nodig.
    Een 'oudje' kan de intensiteit over het algemeen beter doseren dan een jonge hond die achter elke bal aanvliegt; wellicht een stukje 'levens/voetbal ervaring'.
    En een jongere speler wil nog wel eens wat minder rust pakken; avondje gamen, achter de meiden aan, etc etc (Breuer en Yildirim kwam ik in hun begin periode vaker wel dan niet tegen in de kroeg).
    Maar hierin ligt ook een stuk verantwoordelijkheid bij de club; fitheid kan en hoort gemonitord te worden. En niet alleen controleren maar ook een stukje voorlichting hoort hierbij.
  • 14 Aug 2019 om 10:55
    Volhouden is deels een fysiek en deels een mentaal ding. De toppers kunnen lanher op een bepaalde inyensiteot presteren dan anderen met minder talent en aanleg. Fysiek kun je de boel opkrikken maar er zijn grenzen aan hoe lang je op je top kunt presteren. Meer, langer, intensiever trainen levert geen eindeloos stijgende curve op. Was het maar zo simpel.
vrijdag 13 december 2019
20:00
Bekijk agenda › Voorspel wedstrijd ›