Natafelen over #17mei2009 | Een feest dat eeuwig had mogen duren

( 1 reacties)
Natafelen over #17mei2009 | Een feest dat eeuwig had mogen duren

Na de vertederende Friese kruistocht van negentiendrieënnegentig en de ultieme sof van negentienzevenennegentig was het eindelijk raak. Op de kop af tien jaar en een dag geleden pakten we de grootste en enige prijs uit onze geschiedenis. Driemaal was inderdaad scheepsrecht. Een terugblik op een terugblik op de dag die voor altijd de onze is: 17 mei 2009.

The day after is zo’n dag waarop de kater je niet uitmaakt, dat je met een glimlach moeizaam door je ontbijt komt en dat de hoofdpijn een mooie flashback lijkt naar wat gisteren was. Wat een dag. We lieten de Rotterdamse Kuip op zijn grondvesten schudden onder het geweld van Friese klompen. De wedstrijd zelf was een thriller die zijn weerga niet kende. Er werd gestreden, gebikkeld, gescoord, gemist, gejuicht en gewanhoopt. Legendarische momenten regen zich aaneen en vonden een roezige plek in ons geheugen.

Na een veldslag van honderdtwintig minuten kregen we het toetje der voetbaltoetjes. We wurmden ons door een reeks penalty’s waarin alleen de spelers het hoofd koel leken te houden. Uitgerekend Gerald Sibon, die ons in een bekerfinale waar we niet meer over praten de das om had gedaan, voltrok het vonnis. Rechterbovenhoek, feilloos. Binnen.

Op het moment dat we weer enigszins bij zinnen waren, zagen we een aanvoerder in een pompeblêdenshirt met totaalreptuur de beker omhoog tillen. Duizenden Friezen vierden een volksfeest en het Fries Volkslied is nog nooit zo vaak te horen geweest. Grote mannen huilden als kinderen van geluk, kleine mannen brulden als leeuwen van vreugde. We hadden een beloning, we hadden iets tastbaars, we hadden een prijs. We hadden de beker.

De hele dag was wel duizend keer raak, maar wij gaan het doen met een speciale ‘Tien Reer Raak en Tien Keer Mis’. Opdat wij nooit vergeten.

Tien keer mis:

1. Het busvervoer. Ik snap dat het niet wekelijks gebeurt dat er honderden bussen van Friesland naar Rotterdam moeten rijden, maar kon dit nou echt niet een tikje beter geregeld worden? we reden in het tempo van een rouwstoet op weg naar de eeuwige roem.

2. Moest Michael van Praag nou echt die prijs uitreiken? Ik snap dat iemand het moet doen, maar kunnen we daar geen lokale burgemeester voor wegplukken?

3. De allerallermooiste misser komt natuurlijk op naam van onze grote kleine vriend Hersi. Zijn penalty richting de de derde ring van een andere dimensie deed zelfs de struikelpartij van Denneboom verbleken. Hartje oud-spelers.

4. Trond Sollied, of gespannen of echt zo stoicijns. Of het is gewenning. Wij Friezen geilen bijkans op nuchterheid, maar niet na zo’n bekerfinale.

5. De honderdachttiende minuut. In het zicht van de haven strandde het Friese skûtsje. En we kapseisden bijna. Bijna. Maar we hielden het hoofd boven en rezen als winnaars op uit het water.

6. Zo scherp als gisteren moet je eigenlijk iedere wedstrijd op het veld verschijnen. Mes tussen de tanden, vol in de strijd. We hadden flink wat meer punten kunnen pakken als we deze mentaliteit vaker op konden brengen.

7. Lieve Wegereef, had Rajkovic nou echt niet ergens een rood kaartje verdiend? Als het niet voor de elleboog tegen Sibon was, dan maar voor die rare instap tegen Beerens.

8. Hans Vonk was net te laat terug van zijn wandelvierdaagse om de 1-1 te voorkomen. En hij verhief het kiezen van de verkeerde hoek in de penaltyserie tot pure kunst. Gelukkig was Hans er, maar Hans was niet gelukkig.

9. Bij tijden werd er wel even belabberd verdedigd aan de Friese zijde. Kan gebeuren, maar moet dit nou echt in een beslissende fase van een bekerfinale?

10. Voor de supporters van Twente, nog éénmaal een uitleg. Vuurwerk op de tribunes is sfeerverhogend en mooi. Vuurwerk op het veld hoort niet. Zo moeilijk is het allemaal niet.

Tien keer raak:

1. Die penalty van Sibon. Kan zo’n belangrijke penalty er beter ingeschoten worden? Neen. Nou ja, misschien die van Michel Breuer.

2. Het juichen van Popov. Hoe verzin je het in de wedstrijd van je lever?!

3. Kees Smid die het Fries Volkslied inzette aan het eind van een feest dat eeuwig had mogen duren. Hoe groot kan een clubman zijn.

4. Een juichende kuip is een genot. Een waar genot. Het Fries Volkslied in een meedeinende Kuip is legendarisch. Zo mooi kan folklore zijn. Tige tank, Friezen.

5. Zelden zagen we zo’n mooie imitatie van een pinguin op de Nederlandse velden. Chapeau, Denneboom. Chapeau. 

6. Wat. Een. Sfeeractie. Drie keer moest scheepsrecht worden en drie keer werd scheepsrecht. Complimenten aan alle organisatoren, schilders en andere werkkrachten!

7. De welhaast onzichtbare meesterzet van tactisch grootmeester Trond Sollied. Door Viktor Elm op Kenneth Perez te zetten, maakte de Deen niets klaar. Een Scandinavisch potje schaken in Rotterdam en de Friezen wonnen.

8. Dat uitgerekend een Fries in de 122e minuut een bal van de lijn haalt. Dat gevoel. Net te beskriuwen.

9. Zelden ging een bal zo traag en lelijk het doel in als het doelpunt van Bonaventura Kalou. Het waren de drie langste en zwaarste seconden van mijn leven. En voor vijf minuten ook de mooiste.

10. Hoppa, hoppa, HOPPA!

Redmer Wijnsma en co

Reacties ›
Om een reactie te plaatsen dien je in te loggen of te registreren, dit duurt maar 1 minuut!

  • 19 May 2019 om 01:15
    Lees dit met kippenvel en dit is een van de mooiste #Natafelen! Wat was dat fantastisch zeg
zaterdag 24 augustus 2019
20:45
Bekijk agenda › Voorspel wedstrijd ›