Dumfries eerlijk over voetbal-taboe: "Daar werd raar naar gekeken"

"Echte mannen huilen niet. Maar echte mannen praten wél", begint Dumfries. Dat begon in zijn tijd bij Sparta, na een gesprek met trainer Alex Pastoor. "Hij gaf aan dat één van mijn grootste ontwikkelingspunten het mentale aspect was. Ik verloor tijdens wedstrijden te snel mijn focus. Dat werd mijn nieuwe focus. In het begin werd daar best raar naar gekeken."

Dumfries probeerde van alles om sterker te worden in zijn hoofd. "Als andere jongens naar huis gingen, bleef ik soms nog zitten om na te praten. Dat was als jonge jongen niet per se 'cool'. Maar ik wist: dit gaat mij beter maken." Niet alles werkte. "Zo ben ik ooit begonnen met ademhalingsoefeningen voor een wedstrijd tegen FC Emmen. In de kleedkamer op de wc... Ik speelde vervolgens een dramatische wedstrijd. Dat experiment hebben we daarna maar snel geschrapt."

Ook tijdens het WK in Qatar had hij het mentaal zwaar. "Tijdens het WK in Qatar liep het in de groepsfase niet zoals ik wilde. Het was mentaal zwaar. In het voetbal word je afgerekend op je prestaties. Maar mensen kennen niet altijd het verhaal achter de speler. Er kan privé van alles spelen, terwijl jij gewoon moet leveren." Volgens Dumfries is mentale weerbaarheid misschien wel zestig procent van presteren. "Hoe beter je mentaal in je vel zit, hoe beter je speelt. Wat mij het meest heeft geholpen, is bewustwording." 

"Bezig zijn met mijn ontwikkeling. Leren hoe je mentaal stabiel blijft in een wereld met kritiek, druk en verwachtingen." Tot slot spreekt hij de hoop uit dat het onderwerp steeds meer aandacht krijgt. "Kwetsbaarheid tonen is geen zwakte. Het is kracht en heeft ervoor gezorgd dat ik in balans bleef. En dat ik ben blijven groeien. Mooi dat dit onderwerp steeds meer aandacht krijgt", aldus Dumfries.