COLUMN | Blinde ambitie

Als de ondernemingsraad van SC Heerenveen woensdag haar akkoord geeft, zal Luuc Eisenga binnenkort worden gepresenteerd als nieuwe algemeen directeur. Zijn aanstelling zal hopelijk een langdurig tijdperk inluiden, tien jaar nadat Riemer van der Velde de voorzittershamer overdroeg aan Koos Formsma en er vele bestuurders volgden.

Hoewel het laatste bestuur (Van der Wiel, Dijk, Vonk en Takkenberg) ook zeker veel goede dingen heeft gedaan, waaronder het terugbrengen van financiële stabiliteit, heeft men op commercieel vlak te weinig progressie kunnen boeken. Daar ligt voor Eisenga en co de grootste uitdaging. Er zijn veel sponsoren terug te winnen en dat proces heeft veel tijd, inzet en creativiteit nodig.

We kunnen het ook op een snelle manier gaan doen, maar daar zitten de nodige risico's aan verbonden. Vraag maar eens na in Enschede, waar ik in 2009 als stagiair enkele maanden getuige mocht zijn van de opmars van FC Twente. De Grolsch Veste werd op indrukwekkende wijze uitgebreid en het kon voor overambitieuze Joop Munsterman allemaal niet mooi genoeg zijn. Een tikkeltje jaloersmakend was het zeker.

Aan het einde van het seizoen troffen beide clubs elkaar in de bekerfinale. Mijn favoriete club tegen mijn voormalige werkgever. Met de beker op zak kon het seizoen voor mij niet mooier eindigen. Al herpakte Twente de nederlaag indrukwekkend door een jaar later de landstitel te winnen. De felicitaties die ik een jaar eerder ontving gingen nu, wederom met enige vorm van jaloezie, de andere kant op. Een landstitel....

Ook het bestuur van SC Heerenveen trachtte na die gewonnen bekerfinale de kloof met de top verder te dichten. Een rits aan nieuwe spelers werd aangetrokken, waaronder een Servische slager die op dvd's aardig kon voetballen een voormalig Arsenal-talent dat tien keer wist te scoren in Tsjechië. Slechts twee maanden na de euforie van de beker volgde een diepe teleurstelling: AZ bleek in het duel om de Johan Cruijff Schaal met 5-1 veel te sterk. Het werd daarna niet veel beter.

Trond Sollied moest weg en assistent Jan de Jonge kon het tij ook niet keren. Jan Everse beperkte de schade nog enigszins, maar aan het eind van het seizoen bleek dat SC Heerenveen meer selectiespelers dan punten bij elkaar had gesprokkeld. Na het puinruimen en het leggen van een nieuwe fundering, mogen we sinds iets meer dan een jaar weer omhoog kijken. Bij Twente is het puinruimen ondertussen nog lang niet klaar.

Sommige fans schreeuwen ondertussen alweer dat de huidige clubleiding niet ambitieus genoeg is. We hebben toch een eigen vermogen van twintig miljoen euro? Weg met middenmoot zoals Veerman, Slagveer, Van den Berg en Bijker. Laat ze maar eens flink gaan investeren in goede spelers! Alsof het bovenstaande verhaal nooit gebeurd is.

Begrijp me niet verkeerd, ambitie is heel belangrijk. Maar ik geloof niet dat het daar aan ontbreekt. De club investeert nog steeds in talent en profiteert bij de verkoop van spelers juist van de overdaad van ambitie bij andere clubs. We zijn er heel goed in om spelers ver boven hun marktwaarde te verkopen. Zo is de club op unieke wijze buiten haar dorpsgrenzen gegroeid.

En wat mij betreft zetten Eisenga en co die lijn vooral voort. Op z'n Fries en dus lekker nuchter. Misschien zo nu en dan een tikkeltje jaloers kijkend naar Enschede, Den Haag of Arnhem. Maar in het achterhoofd wetende dat duurzame groei ons kleine clubje juist zo ontzettend ver heeft gebracht. Tot een stabiele subtopper in de Eredivisie. Met zo nu en dan een uitschieter naar boven.

Ambitie hebben is goed, maar laat het ons niet nog een keer verblinden.

Marcel Koppers