Alex Pastoor beseft: "Die gesprekjes gaan helemaal nergens over"

"Toen ik trainer werd, kwam ik er al vrij snel achter dat je na een wedstrijd gewoon een soort toneelstukje moet opvoeren. Anders wordt het gedoe", zegt Pastoor in gesprek met het Noordhollands Dagblad. "Weliswaar benoem je zaken die daadwerkelijk gebeurd zijn in de wedstrijd, maar verder is het natuurlijk een totale schijnvertoning, zo'n interviewtje op tv."

Pastoor snapt ook dat de spontaniteit na afloop verdwenen is. "Je houdt altijd in je achterhoofd dat elke zin die je uitspreekt, helemaal los van de context ergens online kan opduiken", geeft hij aan. "Dat zinnetje lees je dan overal terug en wordt zo op jou 'geplakt'. Dat gebeurt nu eenmaal in de, laat ik het zo zeggen, periferie van de normale journalistiek. Dus de socials, of weet ik veel hoe dat allemaal heet. Zoeken naar zo veel mogelijk 'clicks', met de meest idiote koppen. En ja, die ontwikkeling gaat ten koste van de kwaliteit van de gesprekken die je op tv ziet. Die gesprekjes gaan helemaal nergens over."

De oud-trainer weet ook dat voetballers bijna alles meekrijgen wat er gezegd en geschreven wordt. "Voetballers van nu liggen al met de telefoon in hun hand op de commode", geeft hij aan. "Zodra we een bus in stappen, zit iedereen met z'n neus in zijn telefoon. Krijgen ze al die berichten te lezen en filmpjes te zien. Ook van wat de trainer, ik dus, na afloop heeft gezegd in de pers. Ook daarom moet je goed op je woorden letten. Je communiceert voor zo'n camera niet alleen met je fans en de televisiekijker, maar ook met je eigen spelers."