Multifunctionaliteit is een eigenschap die alleen op de Nederlandse voetbalvelden geprezen en verheerlijkt wordt. We smachten weer naar een type Philip Cocu die als selectieprostituee alle gaten binnen de lijnen kan opvullen. Iemand die het liefst met keepershandschoenen aan drie man passeert bij de rechtercornervlag en vervolgens rugdekking geeft aan de linksback. Wel, wij hebben er zo één.

Studio Sport kijkend Nederland heeft likkebaardend voor de buis gezeten toen Viktor Elm de spitspositie van Bas Dost over mocht nemen bij Heerenveen. ‘Dat was toch die gozer die normaal op het middenveld stond? Oh, in de verdediging? Ook goed. Prachtgozer, die Elm. Overal inzetbaar en nergens te beroerd voor. Hadden wij er maar zo één…’

Viktor Elm heeft binnen de selectie van Heerenveen in mum van tijd zijn takenpakket buitensporig weten uit te breiden. Hij werd gehaald als goed voetballende middenvelder van het in Zweden verrassende Kalmar FF. Zeven assists en vijftien doelpunten in zijn laatste seizoen. Zo iemand moest natuurlijk gehaald worden. Er was er maar één beter bij Kalmar, dus die mocht ook gelijk meekomen, als luxe handbagage. Maar het enige dat ik mij van Patrick Ingelsten kan herinneren zijn rode schoenen en een gipsen pols.

Elm daarentegen houdt nog steeds stand. En hoe!Hij is de beste Zweedse allrounder die in Heerenveen gezien is sinds Thomas Gustafson. Linkermiddenvelder, centrale middenvelder, centrale verdediger, spits, aanvallende middenvelder en af en toe verdwaald linksbuiten . Met tientallen contractspelers op de loonlijst is het een prestatie van formaat om op al die posities hoger ingeschaald te worden dan de vier à vijf andere spelers die ervoor in aanmerking komen. Hij moet dus iets bijzonder goed doen, die Elm.

Persoonlijk heb ik het erg lang moeilijk gehad om dat ook te zien. Vaak had ik het idee dat ik naar een voetballend Wehkampmodel aan het kijken was, die met een draaicirkel ter grootte van de middencirkel sjokkend duels verloor op een drassig veld. Dat was mijn beeld van Viktor Elm. Niet helemaal fair, ook niet helemaal netjes. Maar lang niet altijd minder waar.

Maar ik was niet de enige die er zo over dacht. Als ik het stadion uitliep werd er om mij heen vooral gefoeterd op Elm. Die was niet goed, die was niet best, die kan veel beter en Elm was bagger. Nu heeft de hele selectie en technische staf er wel van langs gekregen in de wandelgrachten de afgelopen maanden, maar op het veld was er maar één zondebok die eruit sprong: Elm.

Maar de prestatiecurve van heel s.c. Heerenveen lijkt samen te hangen van de grillen van de Zweedse alleskunner. Na een mindere periode is hij nu bezig aan een revival. Tegen Twente werd er door Elm gesleurd, geduelleerd, gekaatst en gevochten en bovenal gewonnen. De ziekte van Lyme is tegelijk met de vormcrisis uit het lichaam gevloeid. De blik kan weer naar voren en omhoog aan de hand van spits-in-reprise Viktor Elm. Want dat is namelijk de positie waar hij zich op moet richten.

En daar moeten wij ons voorlopig ook maar op richten, want een terugkeer van Bas Dost in de basis lijkt niet aanstaande. Dost is de betere spits, maar Elm is alles wat Dost niet is en andersom. Dost mist de slaafsheid, werklust, volgzaamheid en het wegcijferend vermogen van Elm. En op een moment van aanhaken of afhaken in de competitie wegen die eigenschappen zwaarder dan de doelgerichtheid, het scorend vermogen en het egocentrische fanatisme van Dost.

Maar wanneer Bas Dost terugkeert, en dat zal gebeuren, zal Viktor Elm zijn naam ongetwijfeld terugvinden op een andere plek op de flap-over in de kleedkamer. Linksback, rechtsbuiten, reservedoelpaal: wie zal het zeggen. Elm zal altijd een voetballer blijven die te groot is voor het servet en te klein is voor het tafellaken, maar altijd op tafel zal blijven liggen. Een groter compliment is voor een voetballer in Nederland niet denkbaar.

R.W.