Laatst stond ik toevallig weer eens naast hem. In de kroeg, aan de bar. Hij dronk een colaatje, ik mijn biertje. Ik ben geen fan, ik ben geen aanbidder, maar toch ga je even kijken en gluren. Oh, dus hij drinkt cola, zou dat zijn vriendin zijn? Dat soort dingen. Ik blijf wat naast hem staan en denk erover om een praatje te beginnen. Ik doe het maar niet, zonder daar echt een goede reden voor te hebben.

Er komt een meisje aanzetten, duidelijk zonder gene whatsoever. Blond haar, flinke dosis haarlak en een vriendin schoorvoetend er achteraan. ‘Zij zegt dat jij Michel Breuer bent! Is dat zo?’ Onmiddellijk krijg ik met Michel te doen. Donder op, zou hij willen zeggen, je ziet het aan hem. Maar het blijft een beleefd ‘Ja, dat klopt’ en draait zich weer om naar interessanter volk. ‘Mijn vriend zegt dat jij niet kan voetballen!’, werpt ze hem nog na en lachend lopen de meiden weer weg. Michel fronst zijn wenkbrauwen en gaat weer door met zijn gesprek. En gelijk heeft ‘ie.

Die nacht kon ik de slaap niet vatten. Ik kan niet zeggen dat dat kwam door de gedachte aan Michel Breuer. Maar het gebrek aan respect voor hem stak me. Eigenlijk is dat al jaren bezig. Michel verdient meer respect dan ‘ie krijgt. Dat had ik ‘m aan de bar ook moeten zeggen: ‘Kijk, Michel, hier heb je een biertje. Voor de schrik (knipoog), Wat een rotwijf hè? Gewoon lekker niks van aantrekken. Oh, je drinkt cola… Maakt niet uit, drink ik dat biertje wel op. Maar word je er nou niet eens helemaal gek van?'

'Dat gezeur aan je kop, bedoel ik. Natuurlijk werd je tegen Milan volledig voorbijgelopen door Kaka. Heb ik ook heus wel gezien, maar kom op zeg… het was wel Kaka. Dé Kaka! Ik kan nog wel honderd verdedigers noemen die door hem het bos ingestuurd zijn. Hoe vaak gebeurt jou dat nou in de Eredivisie. Nooit toch? Ik kan me niet voorstellen dat een Jason Oost, Wesley Verhoek of Darl Douglas heel graag tegen jou spelen.'

'Ten eerste ben je sneller dan al die mannen en ten tweede ben je sterker. Wat kan jou het nou schelen dat je geen wereldpass in de benen hebt. Dat is jouw taak toch ook helemaal niet. Inleveren die bal en lekker doorgaan met verdedigen. En maakt het wat uit dat je niet de meest sierlijke voetballer van het stel bent? Je hebt wel mooi 146 leden op je hyves staan. Zegt ook wel wat toch?'

'Laat je niet kisten, Michel. Denk aan wat Trond nog over je zei: ‘Het is een karaktervoetballer die als rechtsback dicht tegen het Nederlands Elftal aanzit’. Zo is het toch ook, Michel? Lekker blijven doen wat je doet. Het Nederlands Elftal zul je niet halen, gok ik. Ja sorry, dat denk ik gewoon.'

'Ik bedoel, ik heb je ook wel eens vervloekt. In je eerste seizoen bij Heerenveen. Tegen Willem II was het volgens mij. Was niet je beste wedstrijd, Michel. Heb ik naar je geroepen ook, vanaf mijn plekje op de tribune. Maar je prikte er wel even mooi twee in. Mond gesnoerd inderdaad! Dus kop op, Michel. Ga gewoon zo door. Nog een colaatje trouwens?’

Ik val pas in slaap als ik me realiseer dat ik Michel Breuer met zo’n preek waarschijnlijk nog minder plezier had gedaan. Laat ‘m toch lekker zijn colaatje drinken.

R.W.