Velvet Underground, Bob Dylan, Neil Young, Frank Zappa, Grateful Dead. Dit is niet de beoogde nieuwe defensie van SC Heerenveen. Het zijn enkele van de favoriete muzikanten en bands van Ron Jans. De avond kan ook makkelijk gevuld worden met het bekijken én voor een deel beluisteren van de indrukwekkende collectie cd’s.

'De een spaart postzegels, ik hou van muziek', zegt Jans. Ja, het is wel gebeurd dat hij een cd voor de tweede keer aanschafte en van sommige artiesten vindt hij niet al het werk mooi. Maar de muziek vormt hoe dan ook een rustpunt in het bestaan van de trainer-coach, die ooit zijn bevoegdheid voor leraar geschiedenis en Duits haalde aan de Ubbo Emmius in Leeuwarden.

Voor de muziek had de op 29 september 1958 in Zwolle geboren Ron Jans beter in het Drentse Schipborg kunnen blijven wonen. In zijn auto bevinden zich tientallen cd’s. Maar hoezeer Jans ook kan genieten van de inspirerende muziek uit de eind jaren zestig, begin jaren zeventig, hij is een praktisch man. 'Per dag twee keer drie kwartier rijden, dan zit je per week zo’n negen uur in de auto. Dat is teveel en ik woon toch het liefst zo dicht mogelijk bij de club waar ik werk. Je kunt het ook zien als een nieuwe start.'

Heerenveen wordt in meerdere opzichten een nieuw begin voor Ron Jans en zijn vrouw Marjo, met wie hij 28 jaar is getrouwd. De oud-speler van PEC Zwolle, FC Groningen, Roda, het Japanse Mazda en Veendam groeide immers vanaf oktober 2002 uit tot het boegbeeld van FC Groningen. 'Ik ben enorm dankbaar voor die periode', zegt Jans, 'maar je moet in het leven durven veranderen. Het is spannend en je wordt er wijzer van.'

De nieuwe start zit ‘m ook in het feit dat de jongste van de drie zonen, de achttienjarige Luuk, op het punt staat het ouderlijke nest te verlaten. Daan (23) en Koen (20) gingen hem voor. Jans ontkent niet dat er mensen rond FC Groningen zijn keuze onverteerbaar vinden. 'Ik zag de haat in hun ogen.' Maar niet alleen staat hij daar boven, Jans heeft toch vooral veel positieve reacties ontvangen. Zijn beslissing heeft hij echter niet van de meningen van anderen laten afhangen.

'Ik had meteen een goed gevoel bij Heerenveen. Er zijn veel dingen die op mij en de club toepasbaar zijn. Ik ben een man van samenwerking en nuchterheid, doe maar gewoon. Stabiliteit, mensen mobiliseren, normen en waarden bewaken. Daar sta ik voor en Heerenveen ook, al is het bij de club afgelopen seizoen anders gelopen dan gehoopt.'

Jans vindt het niet onlogisch wat er bij Heerenveen gebeurde. 'Heerenveen en Sollied staan eigenlijk haaks op elkaar. Heerenveen staat bijvoorbeeld voor controle, Sollied is meer van de vrijheid. Club en trainer groeiden uit elkaar. Jan de Jonge kun je niets kwalijk nemen; hij heeft als clubman geprobeerd een en ander weg te poetsen, maar dat is niet makkelijk.'

'Iedereen moet leren van zo’n jaar. De vraag moet zijn: waar staan we met Heerenveen?' Als ‘extreem communicator’ gaat Ron Jans de uitdaging aan om het antwoord te vinden. Om de gelederen weer te sluiten, want ook hij heeft gemerkt dat binnen Heerenveen brandhaarden zijn ontstaan.


Niet alleen in het veld waren er veel twijfels, maar ook daarbuiten zijn fouten gemaakt.

De directie worstelt met de kritiek van ex-voorzitter Riemer van der Velde en is aangeschoten wild geworden door het bepaald niet sjieke optreden van Bart van der Meer, voorzitter van de Raad van Commissarissen. Hij vond het nodig om Yme Kuiper c.s. publiekelijk neer te zetten als onbekwaam, terwijl onder diezelfde directie meerdere keren Europees voetbal is behaald en de KNVB-beker werd gewonnen.

Hoe dan ook is een zoektocht naar een nieuwe voorzitter gestart, die, ook tot verbazing van Ron Jans, via advertenties is opgeroepen. 'De meeste mensen bij Heerenveen zijn vooral met zichzelf bezig geweest', zegt Jans. Of er een machtsstrijd gaande was/is, durft hij niet te zeggen, maar wel weet hij dat er op diverse fronten veel te winnen is. Jans wil bij Heerenveen de bindende factor worden, meewerken aan het verkrijgen van duidelijkheid en tot een doelstelling komen die door directeur, doelman en dame van de receptie wordt uitgedragen.

'En mensen die daar niet in mee willen, moeten weg. Ik heb echter het idee dat iedereen bij Heerenveen hetzelfde wil. Spelers, Yme en Riemer: allemaal hebben ze hart voor de club en willen ze het beste. Niks mooiers om daaraan te werken. Ik kan dat.'

De vele gesprekken die Jans inmiddels heeft gevoerd, hebben hem optimistisch gestemd. Samen met rechterhand Raymond Libregts sprak hij met elke speler minstens twintig minuten. De trainers proefden de behoefte aan duidelijkheid. 'Ik heb ze gevraagd of ze kinderen hebben, waar ze wonen en waar ze heen gaan op vakantie. Ik wil die dingen weten omdat ik echt geïnteresseerd ben in mensen.'

'Sommige jongens heb ik ook geprikkeld, maar ik ben open geweest en heb niemand valse beloften gedaan. Ik zal niemand schofferen, maar ik kan kritisch zijn en hoewel ik geen man van conflicten ben, weet ik dat je conflicten nodig hebt om beter te worden.'

'Van Goran Popov wilde ik zelf horen hoe dat is gegaan met zijn auto. Hij weet dat wij linksbenige verdedigers zoeken, maar ik heb hem ook verteld dat als hij blijft, hij gewoon lekker voor zijn kansen mag knokken.' Libregts en Jans sloegen niemand over.

Ook bijvoorbeeld de op een zijspoor geraakte Igor Djuric werd uitgenodigd. 'Wie kent die jongen eigenlijk? Hij heeft geen vrouw en kind hier en eet bijna elke dag in een restaurant. Dat zijn dingen die zijn presteren beïnvloeden. Ik wil eerst zulke dingen weten voordat ik het met hem over doordekken ga hebben.'

'Jongens uit een andere cultuur moet je inpassen, niet laten aanpassen. Ik probeer voor iedereen een zo goed mogelijke trainer-coach te zijn. Ik zeg ze dat ze fouten mogen maken, die maak ik zelf ook, maar dat ik geen wedstrijd wens te verliezen omdat de instelling niet goed was.'

Jans zegt een goed beeld te hebben van de selectie. Na het binnenhalen van Bas Dost, wordt gepoogd nog een buitenspeler, een middenvelder en twee linksbenige verdedigers te vinden. 'Ik denk dat we een prima middenveld hebben, maar echte leiderskwaliteiten ontbreken. Er moet een speler komen die het vlammetje over kan laten slaan. Gerald Sibon en Henk Timmer zijn persoonlijkheden, maar op leeftijd. Wij moesten toekomstgericht denken.'

Als trainer heeft Jans geen voorbeeld. 'Ik lees en kijk enorm veel en heb van veel mensen wat geleerd. Ik heb dingen opgestoken van Hennie Spijkerman, Foppe de Haan en Louis van Gaal en dat verwerkt in mijn eigen aanpak.' Jans weet dat hij af en toe wordt vergeleken met De Haan.

'Ik spiegel me echter niet aan hem, maar stoor me evenmin aan de vergelijking. In elke trainer zit een stukje leraar, maar er zijn verschillen. Foppe heeft zich bijvoorbeeld qua communiceren ontwikkeld, terwijl ik dat van nature heb. Ik heb me inhoudelijk later ontwikkeld. Het gaat erom dat je spelers bewust maakt van wat ze kunnen.'

'Dat is een van de mooie dingen van dit vak. Spelers ontwikkelen en jezelf ontwikkelen. Ont-wikkelen, dat vind ik een mooi woord, Je wikkelt jezelf vanaf je geboorte voortdurend af. Een prachtig proces. Je bent nooit klaar.'