1994: Gerald Sibon, een grillig talent
Vroeger, toen hij bij de amateurs van Dalen speelde, stond Gerald Sibon te boek als een eigenwijs en zelfingenomen type. 'Ik was het mannetje om wie alles draaide,' zegt hij met een stalen gezicht. 'Ik was de vedette die iedereen vertelde hoe het moest. Hij bezweert inmiddels te zijn veranderd. Want de Drent realiseert zich terdege dat hij nog maar net komt kijken in het betaalde voetbal.
Bij Emmen vallen ze nog steeds om van verbazing als ze terugdenken aan de gesprekken met Gerald Sibon. Op de vraag van trainer Leen Looyen hoeveel goals hij tot nu toe in zijn carrière had gemaakt, antwoordde Sibon bedaard: 'Pff, dat weet ik niet. Hoezo, vind jij dat dan belangrijk?'
Looyen wist even niet meer wat hij moest zeggen. Toen de trainer weer bij zijn positieven was gekomen, zei hij dat hij dat inderdaad belangrijk vond. 'Dat ben ik niet met je eens', repliceerde Sibon direct. Emmen dacht afgelopen juni rond te zijn met de eigenzinnige spits, maar Sibon bereikte ondertussen een akkoord met VVV Venlo.
Eerder leek zijn carrière op een dood spoor na mislukte avonturen bij FC Twente en FC Groningen. FC Twente-trainer Eddy Achterberg over Sibon: 'Hij komt vreemd over. Wie hem voor het eerst ziet denkt: 'Wat een arrogante flikker is dat.' Maar hij heeft een heel klein hartje.'
'Toen hij pas bij Twente speelde, kon je niets tegen hem zeggen, want dan begon hij meteen te huilen. Het is een verschrikkelijk goed jong. Bij Twente werd hij verschrikkelijk hard aangepakt, waardoor hij wel eens huilend van een training is weggelopen.'
'Maar hij kan heel goed voetballen. Soms doet-ie dingen waarvan je zegt: Jezus, hoe is het mogelijk! Aan de andere kant: hij wil het soms te mooi doen. Als trainer moet je je daar niet aan gaan ergeren. Bij Twente keken ze slechts naar zijn negatieve kanten. Bij het eerste durfde hij helemaal niets meer, hij was zichzelf niet. Zo werd hij afgemaakt.'
Zelf vindt Sibon de voetballerij maar een 'raar wereldje'. 'Onlangs, tijdens de Open dag van VVV, vroegen ze mij om een handtekening. Dat is toch vreemd? Dat Jari Litmanen handtekeningen moet uitdelen kan ik me voorstellen, want hij is een speciaal iemand. Toen ik twaalf was deed ik dat zelf ook, maar nu geef ik ze zelf...'
'Je wordt in het betaald voetbal op een podium geplaatst, vind ik. Ik wil wel gewaardeerd worden als voetballer, maar voor mijn naasten vind ik het belangrijk dat ik dezelfde jongen blijf. Dat ze niet zeggen: 'Hij is een klootzak.' Ik heb liever dat ze mij een leuke gozer vinden in plaats van een goede voetballer.'




