Trond Sollied won bijna precies een jaar geleden de KNVB-beker met SC Heerenveen. Een jaar later geniet hij van een sabbatjaar. Afwisselend pendelt hij tussen zijn penthouse in Gent en Heerenveen.

In een interview met de Belgische krant De Standaard kijkt hij kort terug op zijn periode bij Heerenveen en legt hij twee andere oud-clubs op de weegschaal: AA Gent en Club Brugge. Beide Belgische topclubs staan komend weekend tegenover elkaar. In Gent.

Bij Gent werkte Sollied twee periodes. Bij Club won Sollied de prijzen. Zijn oogst in België: twee keer landskampioen, tweemaal de beker, Europees succes en in zijn laatste periode bij Gent verliezend bekerfinalist. Na zijn laatste periode bij Gent vertrok de Noor naar Heerenveen.

De 51-jarige Sollied woont nog altijd in Friesland en bezoekt regelmatig wedstrijden van zijn voormalig werkgever. 'Mijn zoon Bengt gaat in Groningen naar een Engelstalige school', begint Sollied. 'We wilden hem het jaar in dezelfde school laten afmaken. Hier in België zet het systeem soms te veel druk op de leerlingen, maar in Nederland gaat het er soms te los aan toe. In Groningen vonden we het perfecte evenwicht.'

Volgend seizoen hoopt de coach, die in augustus 2009 werd ontslagen bij Heerenveen, weer aan de slag te gaan. Al heeft Sollied intussen een nieuwe hobby. Bijna dagelijks scheurt hij op de fiets door het biljartvlakke Friesland.

Als je toevallig een bestuurslid van Heerenveen tegenkomt, wat zeg je dan? Hadden jullie Ruiz maar gekocht?

'Nee, maar ik vergis me zelden. Ik tipte Yaya Touré destijds bij Club, hij moest hooguit een miljoen dollar kosten. Nu speelt hij voor Barcelona en is hij een fortuin waard. Mijn vroegere club Rosenborg had dat trouwens aardig in de gaten. Als ze er weet van kregen dat ik een speler volgde, probeerden ze die altijd te kopen.'

'Vergis je niet in mij. Voetbal heeft me nog nooit uit mijn slaap gehouden, maar ik kijk er wel bijna dagelijks naar. Alleen de Premier League volg ik minder. Daar ken je toch het resultaat vooraf. Manchester United en Chelsea winnen bijna altijd.'

Met AA Gent en Club Brugge staan zaterdag twee van jouw ex-ploegen tegenover elkaar. Wie is in het voordeel?

'Bij Brugge hadden ze de zeges tegen Sint-Truiden en Zulte Waregem nodig voor het zelfvertrouwen. Met de late tegengoal tegen Gent kregen ze toch een serieuze tik. Club is voor die van Gent een soort big brother. Brugge heeft meer prijzen gewonnen, heeft meer supporters. Die historie zal misschien meespelen in de hoofden van de spelers. Al durf ik geen favoriet aan te duiden. Gent is mijn stad, maar mijn hart ligt bij beide clubs '

Hoe kijk jij naar Club-coach Adrie Koster? Net als jij destijds is hij met veel lof in België ontvangen.

'Hij heeft veel offensief ingestelde spelers ter beschikking én durft ook aanvallend uit te pakken. In vergelijking met mijn periode zit er wel veel meer individuele klasse in zijn groep. Al is het team tegelijk ook veel jonger geworden. Klukowski, Stijnen en Hoefkens hebben alles meegemaakt. Voor de rest zit de ervaring tegenwoordig bij Gent. Dat kan straks een belangrijke factor worden.'

Het verhaal wil dat je op het eind niet meer echt in het Gentse project geloofde.

'Ze hebben tegenwoordig een compleet ander elftal. Na één week wist ik wat ik nodig had. Geef me twee centrale verdedigers en we eindigen zeker bij de eerste drie, heb ik gezegd. Maar Suler kwam pas in januari en nieuwe spelers hebben tijd nodig om zich aan te passen. Akkoord, Jorgacevic en Rosales waren er toen ook al, maar Thijs kwam pas op het eind van de transferperiode. Nu heeft Gent veel meer potentieel.'

'Michel Louwagie (de manager van AA Gent, red.) heeft na mijn vertrek de juiste keuzes gemaakt door tijdens de winterstop genoeg spelers met ervaring aan te trekken. In België hoeft Gent van niemand bang te zijn. En het heeft zeker evenveel kwaliteit als Brugge. Op het eerste gezicht zie je bij Club, met Perisic, Dirar en Vargas, meer spelers die er uitspringen, maar in de onderlinge duels viel daar nauwelijks iets van te merken.'

Zien we jou snel weer in de dug-out? Fantastische coach, zegt iedereen over jou, maar te weinig discipline.

'Dat is een misverstand. Een voorbeeld: op winterstage met Brugge zaten we in een Spaans golfhotel. Zeg maar de entourage waar de high society verblijft. Met welke golfclub ik daar was, wilden ze na een week van me weten. Ze schrokken zich rot toen ik over een voetbalteam sprak. Nog een voorbeeld: vergelijk de achttienjarige Stijnen met die van nu. Dan heeft die gast toch een goede school gekregen, dacht ik.'

'Ik ben een trainer, geen politieagent. Teamsport heeft met plezier te maken. Wie niet meer graag naar zijn werkt komt, moet onmiddellijk stoppen. Je moet regels hebben in een groep die het leven voor iedereen aangenaam maken: Doe anderen niet aan wat je jezelf niet zou aandoen. Als je boos bent, tel dan gewoon tot tien. Wanneer je aan vier zit, ben je al vergeten waarom je zo kwaad was. Wie die regels overtreedt, krijgt het overigens wel met mij aan de stok. Vraag maar aan Andres Mendoza: hij mocht drie weken lang vanuit de tribune toekijken, terwijl hij onze topschutter was.'

Nog zo'n etiket: Sollied is een bon vivant, dat past niet bij het beeld van de gedreven trainer.

'Morgen kan je laatste dag zijn. Na het voetbal probeer ik altijd mijn hoofd leeg te maken. In Noorwegen deed ik dat door te skiën, nu door te fietsen. Eigenlijk ben ik heel normaal. Misschien wel te normaal. Als ik ergens kom, praat ik graag met iedereen. Maar toen ik in België aankwam, voelde ik veel jaloezie. In het begin schrok ik daarvan, nu doe ik gewoon mijn ding. Positief denken, daar gaat het om.'