Kenny Steppe was klaar voor de concurrentiestrijd bij SC Heerenveen. Een breuk in een bot van de pols in juli besliste er anders over. De doelman zag de eerste competitieronde in rook opgaan. 'Ik hoop dat ik maandag groen licht krijg', wacht Steppe af.

Gisteren genoot Steppe van een dagje Parijs. 'Even weg van het voetbal. De ideale manier om mijn gedachten te verzetten. Dinsdag vatten we de voorbereiding aan op de tweede ronde. Een dag vroeger moet ik op controle bij de dokter. Hopelijk mag ik vanaf dan weer voluit gaan', vertelt Kenny Steppe.

'Ik hunker naar specifieke keeperstrainingen en naar mijn comeback. Ik wil wedstrijden spelen met het tweede elftal en zo snel mogelijk weer mijn plaats in de selectie veroveren', neemt de 21-jarige doelman zich, vastberaden, voor.

Steppe heeft zijn deel pech wél gehad bij Heerenveen. Vorig seizoen viel hij uit met een zware rugblessure nadat hij nauwelijks in acht wedstrijden in het eerste elftal in actie was gekomen.

'Als doelman sta je machteloos', vindt hij. 'Het had even goed bij Germinal Beerschot kunnen gebeuren. Het zijn de risico's van het vak. Tegenslag.'

'Spijt over mijn transfer heb ik niet. Dit seizoen kreeg ik in de voorbereiding, op training, een schot van dichtbij pal op de pols. Door de impact werd de pols zwaar geplooid. Uiteindelijk heb ik er nog drie weken mee verdergespeeld, omdat we dachten dat het een kneuzing was. Ten slotte bleek het om een breuk in een botje van de pols te gaan', legt Kenny Steppe uit.

'Ik kreeg een schroefje in de pols, omdat het om een delicate breuk en een belangrijk botje in die pols ging. Het schroefje zit er nog steeds in.'

'Dokter Verstreken van het Middelaresziekenhuis in Antwerpen heeft me geopereerd. Nadien revalideerde ik op de club. Heerenveen kocht zelfs een speciaal apparaat om de botgenezing te versnellen. Elke dag moest ik twintig minuten gebruikmaken van het apparaat', beschrijft hij zijn revalidatie.

Het ergste leed is nu geleden.

'Tijdens de korte winterstop moeten we vooral de conditie onderhouden. Alle spelers kregen een individueel programma. Zelf doe ik nog wat extra oefeningen om de spieren in de pols te versterken. Ik ben er klaar voor', lacht Kenny Steppe.

Dit jaar had zijn grote doorbraak kunnen worden bij SC Heerenveen. Is 2009 dan geen jaar om zo snel mogelijk te vergeten?

'Nee. Ik heb veel geleerd', reageert Steppe. 'Maar het is duidelijk dat 2010 een beter jaar moet worden en ik weer onder de lat wil staan. Gelukkig ben ik nog jong. De toekomst lacht me toe. Als ik gespaard blijf van zware blessures, heb ik nog een carrière van vijftien jaar voor de boeg', toont hij zich een positivo.

Volgt hij de prestaties van Germinal Beerschot, zijn oude club, nog?

'Uiteraard. De wedstrijd tegen Racing Genk zag ik live. Met keeperstrainer Pierre Thyssen heb ik nog steeds contact. Met Kurt Van Dooren telefoneer ik geregeld. Ex-spelers van Germinal Beerschot als Vincenzo Verhoeven en Tim Vleminckx zijn vrienden gebleven', besluit Steppe.