Hij was in het begin van het seizoen vierde doelman van SC Heerenveen en stond op het punt te vertrekken naar de Spaanse tweedeklasser Las Palmas, maar tegenwoordig verdedigt Brian Vandenbussche (28) gewoon weer het doel van de Friezen.

Zaterdag keepte hij een nagenoeg foutloze wedstrijd tegen ADO Den Haag (3-0) en voorkwam hij met enkele knappe reddingen een tegentreffer. De Belg vertelt over de voor hem goed uitgepakte trainerswissel, vechtersmentaliteit en het geheim van zijn zoveelste comeback. 'Het gevoel dat ik eerste keeper was, is op het trainingsveld nooit weg geweest.'

Het was in de voorbereiding op het seizoen, toen er iets knakte bij Vandenbussche. De selectie van SC Heerenveen speelde een vriendschappelijke wedstrijd tegen een amateurclub, maar de topfitte doelman was niet in de selectie van toenmalig trainer Trond Sollied opgenomen. 'Ik mocht rondjes lopen om het trainingsveld", blikt Vandenbussche terug op die zomeravond. "Na zes jaar en 140 wedstrijden voor deze club te hebben gespeeld. Dat was een heel moeilijk moment voor mij.'

De diskwalificatie betekende een nieuwe tegenslag voor Vandenbussche, die nooit het vertrouwen van de Noor voelde. 'Dat ik dit seizoen niet in zijn plannen zou voorkomen, werd me duidelijk bij de bekerfinale tegen FC Twente', zegt de doelman. 'Ik zat op de bank, terwijl ik daarvoor alle bekerwedstrijden had gespeeld.' Nadat Vandenbussche openlijk de gebrekkige communicatie van Sollied aanstipte, liep de relatie een nieuwe deuk op. 'Ik heb dat in een persoonlijk gesprek met hem ook gezegd, maar we kwamen er samen niet uit.'

Toch mocht Vandenbussche, die werd gedegradeerd tot vierde doelman, de tweede competitiewedstrijd tegen Roda JC opdraven. 'Bij de blessure van Kenny Steppe stond ik er ineens in. Voor mij een sein dat hij me wel een goede keeper vond, maar me gewoon niet moest.'

'Ik wilde verhuurd worden, hopende dat er hier een nieuwe trainer zou komen. We waren bijna rond met Las Palmas. De koffers stonden in principe al klaar. Het ketste af toen het nieuws naar buiten kwam, dat ze ook met Ricardo, de doelman van het Portugese nationale elftal, bezig waren. Het was een mooi avontuur geweest, maar ik zie nu geen reden meer om bij SC Heerenveen te vertrekken.'

Na het ontslag van Sollied en de aanstelling van Jan de Jonge gloorde er voor Vandenbussche licht aan het einde van de tunnel. 'Tijdens de eerste training kwam De Jonge naar me toe. Hij kende me goed; was hoofd jeugdopleidingen van de club en ik had eerder met hem gewerkt, toen hij assistent was van Gertjan Verbeek. De Jonge was duidelijk. Ik was zijn tweede keeper, maar hij had wel veel vertrouwen in me.'

Die nieuwe kans leidde uiteindelijk tot een herovering van zijn basisplaats. 'Je moet de baas zijn op het veld, anderen laten zien dat er iemand stáát', vertelt Vandenbussche. 'Zelfs de kleinste partijtjes op de training willen winnen. Zoiets moet in je zitten, dat kun je niet leren.' In de uitwedstrijd tegen Sparta kreeg hij zijn felbegeerde plek onder de lat terug, door de zieke Martin Lejsal te vervangen. 'We wonnen met 0-2; ik speelde goed. Daarna stond ik voor de Europa League tegen FK Ventspils en voor de competitie tegen VVV-Venlo weer in de basis. Dat waren drie wedstrijden in één week waarin ik heel belangrijk was voor het team.'

Zo verdreef hij zijn beoogde opvolgers Lejsal en Steppe naar de reservebank. De vergelijking met Ronald Waterreus, die bij PSV meerdere keren afrekende met zijn concurrenten, is snel gemaakt. 'Ik vind die vergelijking met hem wel leuk. Het klopt dat hier steeds nieuwe keepers komen, maar dat ik er nog steeds insta. Voor de uitwedstrijd tegen PSV kwam Danny Koevermans naar me toe. Hij zei: 'Ik vind het echt super dat jij steeds weer komt bovendrijven.' Mooi, toch?'