Een te hoog verwachtingspatroon zal de 12.000 toeschouwers gisteren in Heerenveen wel parten hebben gespeeld hebben, feit was dat na afloop van de vriendschappelijke interland Nederland-Bulgarije de meerderheid enigszins mokkend en vooral teleurstellend huiswaarts keerde.

Nederland won dan wel met 1-0 dankzij een late treffer van Robbie de Wit, boeien kon de Beenhakker-selectie nauwelijks tegen een verdedigend Bulgarije. Mede dankzij zijn rappe babbel snel omhooggeschoten bondscoach (Beenhakker, red.) had veel woorden nodig om in de perskamer uit te leggen wat eigenlijk de bedoeling van het Oranje-concept was geweest en hoe men de wedstrijd had moeten bekijken.

Maar als er uitgelegd dient te worden wat men ziet, deugt er al iets niet. En dus was het boegeroep na afloop begrijpelijk. Teveel spelers in het Oranje-team deden niet echt mee of zagen hun acties voortdurend mislukken. Frank Rijkaard deed niets met zijn vooruitgeschoven rol op het middenveld, de spitsen Van Basten en Kieft kwamen scherpte en bezieling tekort. Ruud Gullit voor rust en Simon Tamahata in de tweede helft maakten van de rechtervleugel een Bio-vakantie-oord.

De uiteindelijk enige treffer van Nederland kwam van de voeten van Robbie de Wit, de enige speler die met zelfvertrouwen op het veld stond. In de tachtigste minuut pikte hij de bal op, nadat Dimitrov in eerste instantie zijn voorzet had geblokkeerd. In de korte hoek en snoeihard passeerde Rob de Wit keeper Walov: 0-1.

Opstelling Nederland: van Breukelen; Wijnstekers, van Tiggelen, Brandts (Stevens); van de Kerkhof, Rijkaard, Valke; Gullit (Tahamata), Kieft, van Basten, de Wit.