Met afgrijzen denkt Viktor Elm terug aan de voorbije weken. 'I was totally dead.' Het zal wel nooit duidelijk worden wat de aanvallend ingestelde middenvelder onder de leden had. 'Ik ben in Zweden en in Nederland binnenstebuiten gekeerd, maar ze konden niks vinden. Die onzekerheid is ook slopend. Ik bedoel: het had Mexicaanse griep kunnen zijn en daar hoor je niet de leukste verhalen over.’

Anderhalve maand geleden begon het getob. Elm was in het met 4-1 verloren duel tegen NEC niet vooruit te branden. 'Het was bizar’’, zo blikt hij terug. 'Ik dacht dat ik die avond de kleinste man van het veld was. Bij elk duwtje viel ik om, verbijsterend.’ Desondanks vloog hij een dag later naar Zweden voor een interland. 'Ik kon niks, in de rust moest ik gewisseld worden. Dat was de allerslechtste wedstrijd uit mijn carrière.’

Met de 23-jarige Viktor in de lappenmand, werd het toch een mooie tijd voor de familie Elm. Zijn twee jaar jongere broer Rasmus verkaste voor €3,2 miljoen van de Zweedse kampioen Kalmar naar de Nederlandse kampioen AZ en even later werd bekend dat oudste broer David (26) onderdak had gevonden bij het Engelse Fulham. 'Al voelde ik me niet lekker, ik was natuurlijk blij voor ze’, aldus Viktor Elm. 'Het is uniek, drie broers die voetballen op het hoogste niveau.'

'Ik heb echt geprobeerd om Rasmus naar Heerenveen te krijgen, maar toen AZ hem wilde, kon ik zijn keuze begrijpen.’ Rasmus Elm kan overigens niet uitkomen in de Champions League, omdat hij dit seizoen al met Kalmar Europees heeft gespeeld. En zijn oudere broer? Viktor: 'Heerenveen heeft ook David gevolgd, maar ze vonden hem niet goed genoeg. So be it.’

Ondertussen klauterde Viktor Elm voorzichtig bij de wal op. 'Ik heb in veertien dagen een enorme partij medicijnen naar binnen gewerkt. Mijn hoofd was als een tol, ik werd soms gek van de onzekerheid. Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld. Na die interland zat ik geradbraakt in het vliegtuig en haalde in Heerenveen nog net mijn bed. Daar kon ik de volgende dag op eigen kracht niet eens meer uitkomen.’

Overdreven gesteld hield de toestand van de speler, die Heerenveen op weg naar de bekerzege vijf goals schonk, gelijke tred met die van het elftal. 'We waren krachteloos’, aldus Viktor Elm over de laatste weken onder Trond Sollied. 'De energie was weg en we vormden geen collectief meer.’ Hij kon de ingreep van de directie begrijpen. 'Er moest wat gebeuren, dat voelde iedereen. De spelers hadden verandering nodig. Ik merk nu al dat er een andere bezieling over de ploeg is gekomen. We trainen scherper en daar halen we nieuwe kracht uit.’

Nu de punten nog, weet ook Elm, die vorige week een half uurtje meedeed tegen Groningen en donderdag tegen Sporting Lissabon bijna een helft volmaakte. Hij had zijn faam als goaltjesdief eergisteren opnieuw waar kunnen maken, maar twee harde schoten misten net de precisie. 'Die ene knal was wat gelukkig, ik raakte de bal niet lekker. Die andere kans had er eigenlijk in gemoeten. Als Gerald Sibon in de rebound ietsje meer geluk heeft, waren we alsnog op voorsprong gekomen.’

De linksbenige Elm is momenteel blij met elke speelminuut. Ondanks de zure nederlaag tegen Sporting ziet hij positieve dingen. 'Ik ben nog niet geheel fit, maar ik maak stappen in de goede richting. Dat ik weer echt mee kan doen, voelt na zo’n zwarte periode als een bevrijding. Hoewel verliezen nooit goed is, kunnen we als elftal een aantal goede dingen halen uit de wedstrijd tegen Sporting. De fighting spirit is terug en we hebben weer eens twee keer gescoord.’

Viktor Elm is liefhebber genoeg om te erkennen dat hij genoten heeft van de effectiviteit van Liédson en consorten. 'Wát een spits, gewoon drie keer op de juiste plaats staan. En hoe zij de bal soms rond lieten gaan, heerlijk. Wij moeten de bal ook meer het werk laten doen.’

De Europese aspiraties hebben een deuk opgelopen, vindt de Zweed. 'Thuiswedstrijden mag je niet verliezen, gelukkig voor ons hebben Hertha en Ventspils gelijkgespeeld. Nog vijf wedstrijden, nog vijf kansen.'