Het seizoen is nog jong, maar als de voortekenen niet bedriegen dan heeft Gerald Sibon de positie die hij zo lang miste weer stevig in handen: die van centrumspits bij SC Heerenveen, nummer één in de pikorde. ,,Als ik goed ben, dan vind ik dat ik de beste ben op mijn positie.’’

Een basisplaats tegen AZ en een basisplaats tegen Roda JC. Maar laat niemand nu denken dat Gerald Sibon (35) ervan uit gaat dat hij ook morgenavond in de uitwedstrijd tegen NEC de eerste keus is van coach Trond Sollied. Voortekenen zeggen immers ook weer niet alles.

Daarvoor heeft de routinier, wiens benutte strafschop Heerenveen op 17 mei van dit jaar aan de KNVB-beker hielp, het afgelopen seizoen iets te veel van de andere kant gezien. Sibon: 'Voor de winterstop was ik niet top, maar speelde ik alles. Maar toen ik daarna steeds fitter werd, kwam ik haast niet meer aan de bak. Dat was een vreemde gewaarwording, ook omdat ik het Friese volkslied ineens vanaf de bank hoorde. Dat had ik nog nooit meegemaakt, heel raar.'

Hij knokte zich terug in het team, met als climax de gewonnen bekerfinale. En tijdens de voorbereiding op het nieuwe seizoen zette hij de stijgende lijn door. Een groot contrast met vorig jaar, toen zijn deelname aan de Olympische Spelen ervoor zorgde dat Sibon met een achterstand bij zijn club terugkeerde.

'Ik ben niet tevreden over afgelopen seizoen, maar ben nu veel fitter dan een jaar geleden. Dit seizoen wil ik elke wedstrijd spelen. Ik ben het nog niet kwijt. En als ik goed ben, dan vind ik dat ik de beste ben op mijn positie.'

Het heeft even geduurd, maar ook Sollied lijkt daar nu (weer) van overtuigd. Al is het moeilijk de Noor te doorgronden, ook als je Sibon heet. Toen de spits vorig seizoen langdurig buiten de ploeg werd gehouden, terwijl hijzelf vond dat hij weer een kans verdiende maar nooit eens hoorde hoe het zat, stapte hij uiteindelijk toch maar eens het kantoor van de Noorse coach binnen.

'Ik kon hem (Sollied, red.) gelijk geven dat ‘ie me op een gegeven moment uit de ploeg had gehaald en ik weet dat je in de voetballerij niet echt op krediet hoeft te rekenen, maar als 35-jarige kreeg ik soms het gevoel als een klein kind te worden behandeld. Stap dan gewoon effe op me af en zeg iets. Ik ben iemand die liever duidelijkheid heeft.'

Die heeft hij als het om zijn toekomst bij de club gaat: het contract van de spits, die vaak een wat flegmatieke indruk wekt maar in wiens binnenste wel degelijk een gedreven toekomstig trainer huist, loopt na dit seizoen af. Bijna vier jaar heeft Sibon nu het pompeblêdenshirt gedragen, verspreid over twee perioden: eerst van januari 2003 tot de zomer van 2004 en nu alweer twee seizoenen aaneen.



Heerenveen is inmiddels zijn club, maar soms zou Sibon iets meer waardering willen voelen. Hij wil niet klagen, maar toch: 'Het zal de verzakelijking in het voetbal zijn en misschien verwacht ik iets te veel, maar ik heb toch wel het gevoel dat ik iets voor deze club beteken.'

'Als speler word je geacht bepaalde dingetjes voor de sponsors te doen zo hoort het ook, maar die mensen komen altijd bij mij uit en dan draaf ik weer op. Daar zou best eens iets tegenover mogen staan. Geen geld hoor. Gewoon, kleine dingetjes.'

Maar nogmaals: de spits wil niet klagen, zo is zijn aard niet. Dus ook niet over de teleurstellende resultaten tegen AZ en Roda, waarmee het seizoen werd geopend. Er zijn aanwijsbare oorzaken voor, meent Sibon. 'De voorbereiding is pittig geweest en tegen AZ zag je dat niet iedereen fris in de benen was. Tegen Roda ging het al wat beter, maar in die wedstrijd hadden de wissels een impuls moeten geven terwijl het juist averechts uitpakte.'

Heerenveen kan hoge ogen gooien, mits iedereen fit is. Sibon: 'Dan hebben we straks weer een hele goede ploeg die absoluut mee kan doen. Een kampioenschap? Dat leeft niet bij ons. Daar moet je als club naar toegroeien. Mijn doelstelling is: lekker voetballen met plezier in het spel. Dan komen de resultaten vanzelf.'

'En voor mezelf zou het mooi zijn als we weer zo kunnen spelen als twee seizoenen geleden (het laatste onder coach Gertjan Verbeek, red.). De spelvreugde droop er toen vanaf. Het resultaatvoetbal van het afgelopen seizoen was toch anders, al speelden we toen juist in de omschakeling heel goed.'