Spelen voor zijn vaderland roept bij Goran Popov gemengde gevoelens op. Bij Macedonië, woensdag tegenstander van Oranje, treft de verdediger van Heerenveen broer Robert en vriend-sterspeler Goran Pandev. 'Maar bondscoach Katanec drukt me in een rol die me niet ligt'.

Goran Popov is trots op zijn afkomst, maar was er als junior van overtuigd dat zijn toekomst niet in Macedonië lag. 'Het voetbal stelt er niet veel voor', erkent de 24-jarige linksback. 'Twee, drie clubs hebben het aardig voor elkaar en kunnen de spelers een aardig loon betalen. Maar voor de rest... Presidenten zitten vooral voor hun eigen glorie bij een club en ruziën onderling heel wat af. Ondertussen stagneert de doorstroming van talent.'

Popov groeide op in Struminca, een stad in het zuidoosten van Macedonië met 55.000 inwoners. 'Ik voetbalde dag en nacht', zegt hij. Dan, trots: 'Goran Pandev is mijn hartsvriend. We woonden in dezelfde straat en trokken al als kleine jongens met elkaar op. Nu delen we een kamer bij het nationale team.'

Robert Popov blies op straat ook zijn partijtje mee. 'Grappig: ik werd linksback, Robert rechtsback', zegt Goran. Zijn oudere broer staat onder contract bij het Franse AJ Auxerre. 'We hebben in het nationale elftal twee keer samen in de basis gestaan. Robert is nu helaas geblesseerd.'

'We hebben het talent van onze vader Todor', zegt Goran Popov. 'Hij was keeper in de Joegoslavische competitie en heeft voor het nationale Macedonische elftal gespeeld. Maar omdat hij bij zijn familie wilde blijven is hij nooit verkast.'

Terwijl Goran Pandev furore maakte als makkelijk scorende spits - hij komt uit voor Lazio Roma - belandde Goran Popov op zijn achttiende in Griekenland. 'Op mijn zestiende debuteerde ik voor Belasica Strumica in de hoogste divisie, maar ik wilde snel verder. Alleen wedstrijden tegen Vardar Skopje trokken veel publiek, tienduizend man'.

'Toen ik naar Prodeftiki kon, hoefde ik niet lang na te denken', aldus Popov, die al na enkele maanden werd doorgesluist naar het grotere AEK Athene. Daarvoor speelde hij twaalf duels. 'Maar ze waren niet bereid om voor mij 300.000 euro aan Belasica te betalen.'



Rode Ster Belgrado wilde dat wel, maar de vreugde bij de Servische topclub was maar voor korte duur. Via Polen en opnieuw twee Griekse clubs belandde Popov in Heerenveen. 'Acht clubs in zeven jaar is veel, maar de dingen zijn gelopen zoals ze zijn gelopen. Ik voel me nu op mijn gemak en ben trots dat Heerenveen me een contract tot in 2012 aanbood.'

Ondanks alle omzwervingen is Goran Popov vaste kracht geworden bij het nationale elftal. 'Maar helaas niet als linksback. Bondscoach Srecko Katanec houdt vast aan een systeem met drie verdedigers en vijf middenvelders. Diverse spelers, waaronder ik, zijn het daar niet mee eens. Hij zet me aan de buitenkant van het middenveld, maar die rol ligt me niet.'

De Heerenveen-back wil niet te luid op de trom slaan. 'Katanec is de baas en bij de bond geloven ze in zijn aanpak. Niet voor niets werkt hij al drie jaar in Macedonië. Als ik te veel zeg zet hij me misschien buiten de ploeg. Dat wil ik niet. Ik ben er trots op om voor mijn land te spelen. Daarom doe ik mijn werk, maar omdat ik anders moet spelen heb ik tijdens interlands meer last van stress dan bij Heerenveen.'

Woensdag, in Amsterdam, zal Macedonië geen kannonnenvoer zijn, voorspelt Popov. 'Uit spelen we vaak beter dan thuis. Onze suppporters zijn erg kritisch en dat maakt ons in eigen huis nerveus.' Hij wijst op de 0-0 die Macedonië vier jaar geleden tijdens een WK-kwalificatieduel uit het vuur sleepte tegen Oranje.

'Onderschat ons niet. Veel Macedoniërs spelen op een behoorlijk niveau: Auxerre, Lazio Roma, Heerenveen, Levski Sofia, Germinal Ekeren. We bouwen al vijf jaar en worden steeds beter.'