Villarreal CF - SC Heerenveen (0-0)
dinsdag 26 augustus 2003
El Madrigal, Villarreal
Naar internationale maatstaven deed het gehavende SC Heerenveen het gisteravond behoorlijk goed. Sprankelend was het niet in het broeierige Villarreal, maar er werd gedisciplineerd gespeeld. Na rust werd de Spaanse ploeg zelfs in het nauw gebracht. Georgios Samaras en vierde keus Santi Kolk verzuimden echter de kansen te benutten. Daardoor bleef het 0-0 en verloor Heerenveen - acht jaar na Bordeaux - ook zijn tweede Intertoto-finale.
"Wy ha it thûs lizze litten", sprak Foppe de Haan tegen middernacht, nadat zijn spelers de zilveren medailles omgehangen hadden gekregen. De trainer dacht met afgrijzen terug aan de 1-2 nederlaag. "Twa ûnnoazele goals ha ûs nekt. Wy hienen thûs krekt sa spylje moatten as hjir. De organisaasje wie no perfekt en der wie strijd. Ik bin grutsk op dizze ploech."
Qua kijkspel was Villarreal-Heerenveen lange tijd tegenvallend. De thuisclub loerde nadrukkelijk op de counter en kón dat doen, gezien de voorsprong. Heerenveen liet zich echter niet uit de tent lokken. Balbezit werd gekoesterd, heel omzichtig werd naar openingen gezocht. Niet mooi, wel begrijpelijk. Een belangrijke rol was hierbij weggelegd voor Paul de Lange. De ex-speler van Telstar controleerde en corrigeerde alsof hij wekelijks Europese finales afwerkt. Ook de achterste linie verdiende een schouderklop.
Villarreal kreeg slechts één kans (67ste minuut, Belletti (later spelend voor Barcelona en Chelsea, red.) stuitte op doelman Hans Vonk). Jongeling Marcel Seip zorgde ervoor dat de plaatselijke vedette José Mari (ex-AC Milan) na een uur moest gaan douchen. Iéts meer durf was echter op zijn plaats geweest. Stefan Selakovic en Georgios Samaras zochten te sporadisch het avontuur en pas in de 72ste minuut werd voor het eerst op het Spaanse doel geschoten.
Prompt leidde de poging van Mika Väyrynen tot een kans, maar de wegspattende bal kon door Santi Kolk niet worden gepromoveerd tot een doelpunt. Van Kolk werd veel te lang niets vernomen. De Hagenees had zijn kans moeten grijpen, maar is veel van zijn flair verloren. Tót hij ineens, twaalf minuten voor tijd. drie Spanjaarden prachtig dolde en vrij voor doelman Reina kwam. Die levensgrote kans had afgerond moeten worden.
"Dan hadden we ze met hun kloten op het hakblok gehad", wist Jos Hooiveld. Hij verscheen na een uur voor de gekwetste Selakovic; na Sibon. Correia en Denneboom de vierde aanvaller die Heerenveen buiten de lijnen had.
Met respect voor Hooiveld - nog een knappe kopbal op de lat, waarbij geen sprake was van buitenspel - maar dat gemis deed zich op Europees niveau natuurlijk zwaar voelen. "Klopt", zei De Haan, die uiteraard teleurgesteld was over het niet slagen van de missie. "Mar dochs hy wy sjen litten dat wy lykweardich oan Villarreal binne. Dat ha ‘k twa wiken lyn ek al sein."
De Haan vergeleek het optreden met dat van Heerenveen In de Champions League in 2000, de eerste helft van de uitwedstrijd tegen Olympiakos Pireaus. Degelijk spel, veel balbezit, maar ook toen: wel kansen. geen goals. "Mar wy kinne mei de kop omheech wer werom. Dat hiene we foarôf ek ofsprutsen, wy woenen hjir net als geslagen honden weikomme. Mar se moatte It freed wol wer sjen litte."
Opstelling Heerenveen: Hans Vonk; Said Bakkati, Marcel Seip, Petter Hansson, Erik Edman; Mika Väyrynen (89' Mark-Jan Fledderus), Paul de Lange, Richard Knopper; Stefan Selakovic (60' Jos Hooiveld), Georgios Samaras, Santi Kolk.
