dinsdag 12 september 2000
Stade Municipal de Gerland, Lyon

Meteen na de loting voor de Champions League dacht SC Heerenveen een kans te hebben op het bereiken van de volgende ronde. Een echte topploeg in de poule ontbrak immers. Na het debuut tegen Olympique Lyon kan het doel worden bijgesteld. Een puntje sprokkelen zou al mooi zijn. De Franse miljoenenploeg deklasseerde Heerenveen gisteravond op een voor de gasten ontluisterende wijze, al kwam het kwaliteitsverschil in de score niet echt tot uitdrukking:3-1.

Aan de vooravond van het debuut op het hoogste Europese platform spraken trainer en spelers nog ferme taal. Heerenveen wilde sceptici de mond snoeren en respect afdwingen. Daar kwam helemaal niets van terecht, al mocht de enige oprisping in de vorm van Talans treffer er zeker zijn. Maar voor het overige paste Heerenveen na afloop nederigheid en opluchting omdat een echt smadelijke nederlaag was uitgebleven.

Trainer Foppe de Haan keek na de pijnlijke ervaring alweer vooruit. “Dit was onvoorstelbaar vervelend, ik was bang voor 5- of 6-0, maar we moeten verder. En we moeten verder met deze jongens, dus moeten we ons de vraag stellen wat we hiervan kunnen leren. Daar gaan we het de komende dagen over hebben”.

Al na 112 seconden leek het er op of de club nooit spionagereisjes had gemaakt, voorbesprekingen had gehouden of tactische plannen had uitgestippeld. Er was nog zo op gehamerd op de lange trap van Marc-Vivien Foé (in 2003 overleden op het veld, red.) op Sonny Anderson, maar het was alsof de Heerenveen-elf van niets wisten. Het Kameroens-Braziliaans ideetje resulteerde in de eerste mokerslag.

Heerenveen wist dat het als collectief een topdag moest hebben om Olympique bij te kunnen benen. De gezamenlijke piek bleef uit. Toen Max Houttuin in de tiende minuut de bal na een enorme scrimmage in eigen doel werkte, dreigde simpelweg een afstraffing met voor de Champions League unieke cijfers. “We mochten blij zijn dat zij, zoals een topploeg dat kan, na de 2-0 gas terugnamen”, aldus doelman Hans Vonk.

Aan de overzijde kreeg doelman Gregory Coupet pas in de 21ste minuut zijn eerste klusje te klaren: een terugspeelbal. Maar zijn volgende handeling was het uit het net vissen van de bal, want voetbal is en blijft een onvoorspelbare bezigheid. Als een duveltje uit een doosje produceerde Jeffrey Talan tien minuten voor de pauze de 2-1, daarbij schitterend geholpen door Daniel Jensen. "Ik was kwaad over die goal”, adus Lyon-coach Jacques Santini.

“We waren zoveel beter, dat we onszelf in slaap wiegden. Dat blijkt op dit niveau dus niet te kunnen. Ik ben blij met de winst maar ik vind ook dat we ons lesje hebben geleerd. We hadden het onszelf veel gemakkelijker kunnen maken door goed op te letten”.

De eenzijdige ontmoeting viel na een uur definitief in het slot. Heerenveen stond bij de zesde hoekschop weer niet op te leten, zodat Foé kon inkoppen en Anderson en Marlet konden uithalen. Vonk pareerde eenmaal maar was kansloos bij de tweede inzet: 3-1. “Rampzalig om te zien”, oordeelde Foppe de Haan.

“Achterin zouden we zonedekken, maar het overnemen van op die twee spitsen gebeurde slecht. Bij de ‘tweede bal’ gaven we voortdurend niet thuis. Ik weet dat er jongens zijn die veel beter kunnen. Nurmela en Talan bijvoorbeeld, maar je moet ook constateren dat er jongens meedoen die qua mogelijkheden aan hun plafond zitten”.

“Je hoopt hier sneaky een punt weg te halen, maar Lyon bleek zoveel beter. Als je die Edmilson (later uitkomend voor Barcelona, red.) ziet, geweldig. Dat is toch een verschil met Hansma of Houttuin, die alle ballen inleverde. Ook Arek Radomski zal geschrokken zijn van het niveau en tempo waarin deze ploeg speelde”. Olympique Lyon - SC Heerenveen 3-1
02’ 1-0  Sonny Anderson.
10’ 2-0  Max Houttuin (e.d.)
35’ 2-1  Jeffrey Talan
58’ 3-1  Steve Marlet.

Opstelling Heerenveen:
Hans Vonk; Max Houttuin, Johan Hansma, Ronnie Venema, Gérard de Nooijer; Jeffrey Talan (83’ Arjan Ebbinge), Arek Radomski, Sander van Gessel (72’ Harris Huizingh), Daniel Jensen (39’ Ignacio Tuhuteru); Mika Nurmela, Anthony Lurling.